پراکنده ترین تراکم جمعیتی در بین قاره های جهان متعلق به استرالیا می باشد. جمعیت این کشور در سال 2013 تعداد 23272502 نفر تخمین زده شد که با این تعداد تراکم جمعیت در هر کیلومتر مربع 8/2 نفر می باشد.

جمعیت استرالیا

92 درصد از جمعیت استرالیا شهر نشین است . دو سوم این جمعیت در شهرهای با جمعیت بالاتر از 100000 نفر زندگی می کنند. نرخ رشد جمعیت در مناطق ساحلی، بین قلمروهای اصلی در شرق و جنوب شرقی و جنوب غربی سریعتر است. در حقیقت از هر 5 استرالیایی 4 نفر در مناطق پرجمعیت زندگی می کنند. این مناطق تنها سه درصد از کل وسعت کشور را تشکیل می دهند. سریعترین نرخ رشد جمعیت متعلق به کوئینزلند جنوب شرقی می باشد.

شهرهای اصلی استرالیا عبارتند از سیدنی (مرکز تجاری و بندری استرالیا)، ملبورن (مرکز فرهنگی استرالیا)، بریزبین (که شهری بندری است) پرت (که بندری در ساحل غربی است) و آدلاید (که مرکز کشاورزی استرالیاست). کانبرا که پایتخت کشور است بسیار کمتر از مابقی شهرها جمعیت دارد.
اکثر مهاجرانی که از اروپا به استرالیا نقل مکان کردند اصالتاً اهل انگلستان و ایرلند بودند. ولی از زمان جنگ جهانی دوم (1939-1945) تنوع قومی و نژادی استرالیا با مهاجرت مردم دیگر مناطق دنیا تنوع بیشتری پیدا کرده است. در سال 1947 میزان %81 از مهاجرتها تا حد زیادی از انگلستان و ایرلند و به میزان کمتری از نیوزلند، کانادا، آفریقای جنوبی و ایالات متحده گزارش شده است. در سال 2000 تنها %39 از مهاجرتها از کشورهای انگلیسی زبان بود. از سال 1995 تا 2000 درصد مهاجران به استرالیا به شرح زیر گزارش شده است: %18 از نیوزلند، %11 از انگلستان، %8 از چین،%7 پناهجویان و بی خانمانهای یوگوسلاوی سابق، %5 از آفریقای جنوبی و %4 از هند. 6 کشور مذکور %53 از کل مهاجران به استرالیا را به  خود اختصاص می دادند. از اوایل دهه 1970 مهاجران کشورهای جنوب، جنوب شرقی و شرق آسیا بیشترین درصد مهاجرت کنندگان به استرالیا را- چه به عنوان دانشجو و یا به عنوان مهاجر دائمی-  تشکیل می دادند.

جمعیت استرالیا

مردمی که اصالتاً اروپایی هستند %91 از جمعیت استرالیا را تشکیل می دهند. گرچه بسیاری از آنها ایرلندی و انگلستانی هستند ولی مهاجرانی اهل ایتالیا، هلند، یونان، آلمان و دیگر کشورهای اروپایی بین آنها نیز یافت می شود. آسیایی ها %7 از جمعیت را تشکیل می دهند و عمدتاً اهل چین، ویتنام، هند، فیلیپین و مالزی هستند. مردم اهل خاورمیانه 9/1 درصد از جمعیت را به خود اختصاص داده اند و بومیان 2/2 درصد را تشکیل می دهند.تعداد آنها طی سالهای دهه 1990 به سرعت زیادی رشد کرده است. این بومیان ساکنان اصلی و اولیه این سرزمین هستند. جزیره نشینان تنگه تئرس، یا همان ملانزی ها، اصالتاً اهل جزایر تنگه تورس بین کیپ یورک پنسیلوانیادر کوئینزلند و جزیره گینه نو هستند. اجداد این بومیان اولین انسانهایی بودند که به این قاره پا گذاشتند. افسانه های قومی آنها می گوید که آنها همیشه در استرایا بوده و از جایی به این قاره مهاجرت نکرده اند. ولی انسان شناسان معتقدند که اجداد این بومیان حدود 50000 سال قبل از مناطق جنوب شرقی آسا و احتمالاً زمانی که آب دریاها پایین بوده و خشکی های آسیا و استرالیا به یکدیگر متصل بوده اند، به استرالیا مهاجرت کرده اند.  پس از آن با بالا آمدن آب دریا، تاسمانی از استرالیا جدا و به جزیره تبدیل شد. این جدایی خود یکی از علل تفاوتهای فرهنگی بین مردم تاسمانی با مردم دیگر مناطق استرالیاست.

تخمین ها در مورد تعداد بومیان در سال 1788 یعنی هنکام ورود اروگاییان متفاوت است. گمانه زنی های اخیر بر اساس تحقیقات باستان شناسی جمعیت آنها را در آن سال بین 500000 تا 1 میلیون نفر تخمین می زند. در طول اولین قرن اسکان سفید گوستان، جمعیت بومیان در کل استرالیا با شیب بسیار تندی  کاهش یافت به طوری که در سال 1901 جمعیت بومیان تنها 91000 نفر بود.